Rudy Verwoert, Kijlstra

‘Maar één ding écht belangrijk bij Kijlstra: de mensen’

Al meer dan negentig jaar verzorgt Kijlstra uit Drachten ambulancezorg en personenvervoer in Friesland. Met de vierde generatie aan het roer wil het bedrijf vooruitstrevend blijven en wordt er volop groei doorgemaakt. Toch vindt directeur personenvervoer Rudy Verwoert maar één ding écht belangrijk: zijn medewerkers. “Ik kan heel veel willen en veel werk binnenhalen, maar als het met hen niet goed gaat, kan ik wel stoppen.”

Kijlstra Ambulancezorg & Personenvervoer is in 1930 opgericht door Gerben Kijlstra. Hij begon als grafkistenmaker met zijn eigen paard en wagen. Kort daarna kwamen de eerste auto’s en startte het bedrijf met rouw-, personen- en ziekenvervoer. Dit doen zij tot op de dag van vandaag met ruim 350 medewerkers.

Toen Gerben Kijlstra in 2007 zijn functie als directeur neerlegde, werden zoons Sietze en Roelof benoemd tot respectievelijk algemeen en operationeel directeur van het bedrijf. Niet veel later trad Rudy Verwoert, die al in 1985 zijn intrede maakte bij Kijlstra als oproepchauffeur en geleidelijk aan opklom binnen het bedrijf, aan als directeur Personenvervoer.

In de jaren voordat hij die taak op zich nam, maakte hij kennis met alle kanten van het bedrijf. Naast zijn werk als taxichauffeur verzorgde Verwoert namelijk ook rouwvervoer en deed hij de boekhouding van het bedrijf. Daarbij moest hij af en toe weg met de ambulance. “Toen ik op het kantoor werkte, stonden er altijd twee ambulances met personeel paraat. Zodra er een derde of vierde ambulance nodig was, sprong iedereen bij. Ook de mensen van de taxi en van kantoor.”

90 procent blijft doorwerken

Verwoert stelt dat hij door Gerben Kijlstra en zijn vrouw altijd al als een zoon werd behandeld.”Ik heb altijd veel gewerkt en als ik ’s avonds op de zaak was, kwam Janny Kijlstra langs met wat te eten.” Volgens hem zijn dit de kleine dingen die het bedrijf een echt familiebedrijf maken. Ondanks de groei die Kijlstra door de jaren heen heeft doorgemaakt, is het familiegevoel er volgens hem nog steeds.

Tekst loopt door onder de foto.

Grafkistenfabriek Kijlstra 1930
Grafkistenfabriek Kijlstra, 1930.

Alle medewerkers kennen elkaar en velen van hen werken al tien, twintig of zelfs dertig jaar binnen het bedrijf. “We hebben nu zelfs iemand uit de derde generatie van een familie bij ons werken”, vertelt hij enthousiast. “En 90 procent van de medewerkers die de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, blijft nog een paar jaar doorwerken bij ons. Zij willen graag nog wat doen.”

Één van de redenen voor de grote betrokkenheid van de medewerkers is volgens Verwoert de persoonlijke aandacht. “Ik doe zelf alle functioneringsgesprekken met de medewerkers en ben altijd present. Als er privé wat is met een chauffeur, ga ik daar naartoe en help ik zover ik kan.” Als de directeur wordt gevraagd of dit nooit ten koste is gegaan van zijn privé-leven is hij stellig: “Ik heb een schat van een vrouw die begrijpt wat ondernemen is. Bovendien vind ik vakantie verschrikkelijk. Elke dag als ik hier naartoe rijd, doe ik dat met plezier.”

Continuïteit niet in gevaar door corona

Kijlstra heeft alles op alles gezet om alle medewerkers in tijden van corona aan boord te houden. Dit is tot nu toe gelukt. Alle salarissen zijn doorbetaald, benadrukt Verwoert. “Want de continuïteit van ons bedrijf mag beslist niet in gevaar komen door corona. Het kost ons zeker geld en de overheidssteun is niet toereikend, maar wij zijn blij dat we dit kunnen doen voor onze medewerkers.”

Kijlstra ging ook niet bij de pakken neerzitten ten tijde van de lockdown. Het bedrijf heeft inventief gezocht naar nieuwe werkzaamheden. Zo werd er bijvoorbeeld vaccinatievervoer gereden, speelde Kijlstra een belangrijke rol in de bevoorrading van ziekenhuizen met beschermingsmiddelen en hielp het bedrijf bloemisten met de bezorging van bloemen voor Moederdag. Momenteel vervoert het bedrijf huisartsen die thuis patiënten vaccineren.

Ook komen er opdrachten bij voor op de langere termijn. Zo heeft Kijlstra de aanbesteding gewonnen voor het orgaanvervoer voor de Nederlandse Transplantatie Stichting (NTS). Verwoert stelt dat dit weer een opsteker is voor het bedrijf. Bovendien leidt het tot extra werkgelegenheid. Het vervoeren van organen en transplantatieteams is echter niet nieuw voor het bedrijf. Als onderaannemer van het Witte Kruis Transplant uit Den Haag is Kijlstra al veertien jaar bekend met dit type vervoer.

Het feit dat Kijlstra ook dit soort vervoer aanbiedt, maakt dat taxichauffeurs zich kunnen doorontwikkelen. Per 1 januari start het bedrijf met het vervoer voor NTS. “Aan het orgaanvervoer hangt een bepaalde ‘status’ voor chauffeurs”, geeft Verwoert aan. “Het werk als taxichauffeur is natuurlijk al prachtig, maar dit is wel een plus. Mensen vinden het bijzonder werk. Na de bekendmaking van de gunning, meldden zich dan ook spontaan zes nieuwe chauffeurs aan aan om voor ons te komen werken.”

16 jaar geleden de eerste elektrische auto’s

Kijlstra merkt net als alle andere vervoersbedrijven dat de eisen op het gebied van duurzaamheid steeds strenger worden. Het bedrijf wil vooruitstrevend zijn op dit gebied. “Wij zijn zestien jaar geleden al gestart met de eerste elektrische auto’s. Natuurlijk voor de kortere ritten vanwege de actieradius, die toen al helemaal beperkt was.”

Volgens Verwoert wordt er door andere vervoerders nog steeds vaak geroepen dat het lastig is om te verduurzamen. “We kunnen daarover doorzeuren, maar we kunnen ook kijken naar wat we wel kunnen met de voertuigen die er op de markt zijn. Je moet niet in problemen denken, maar in oplossingen.” Het aantal elektrische voertuigen van het bedrijf groeit en er wordt nagedacht over een groot laadplein, met stroom afkomstig van de 521 zonnepanelen die zij op het dak hebben.

Tekst loopt door onder de foto. 

Kijlstra
Chauffeurs van Kijlstra in pre-coronatijd.

Het vervoersbedrijf blijft naar de toekomst kijken. “We bestaan bijna honderd jaar, maar één ding: 150 jaar vind ik veel belangrijker. Want we zijn een familiebedrijf en ik zou het heel mooi vinden als de kinderen van de andere twee directeuren – de vijfde generatie – later door kunnen”, aldus Verwoert.

“Op het moment dat een van hen er klaar voor is om leiding te geven kunnen ze vandaag mijn titel als directeur krijgen en ga ik ze ondersteunen naar de toekomst toe.” Tot de tijd dat hij het stokje overdraagt, is Verwoert elke dag aanwezig op het bedrijf. “Voor mijn mensen.”

Lees ook:

Auteur: Elisabetta Santangelo

Elisabetta Santangelo is de vaste redacteur van TaxiPro.

Reageren op dit artikel is niet mogelijk.